Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Κλείσε τα μάτια σου να νιώσεις
το άγγιγμά του ονείρου
βαμμένο μ άλικα χρώματα,
εικόνες βουλιάζουν στο φως
ένα φιλί, το χέρι τρεμάμενο
σε σώμα που μύρο αναβλύζει
και ζήσε ταξίδια στις λέξεις,
επιθυμίες χαμένες που έρχονται
κάθε που τ αγέρι θα στέλνει
τους ήχους της καρδιάς
σαν θρόισμα φύλλων.

Το πάθος φλόγα καθάρια
ανταριάζει, θεριεύει,
αγγίζει λαχτάρες που χρόνια
θαμμένες στην μοναξιά του φόβου
μετράνε στιγμές ξεχασμένες
στους λαβύρινθους του νου,
ανάσες γλυκές που σκεπάζουν
κορμιά αφημένα
σε θάλασσες της ηδονής
πλανιούνται στην δίψα των φιλιών.

Διώξε απ τα βλέφαρα
της νύχτας το μαύρο
και στάσου γυμνή
- αρμονίας γραμμές που κυλάνε -
μπροστά στον καθρέφτη της θύμησης
το είδωλο να λάμψει
αστέρι στο σκότος
μια σπίθα στο βάθος του κόσμου
- μυστικά ξεχασμένα -
στην απουσία της ψυχής
κρυμμένα που λάμπουν.

Κατερίνα Π.

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Η μέρα στο τέλος της
ο ήλιος χαράσσει τις τελευταίες αποχρώσεις
αποχαιρετώντας στο διάβα του
γαλήνιες ώρες και αρμονίες
και η θλίψη βιάζεται να φωλιάσει στο όνειρο.
Ένα χέρι απλώνει επάνω σου
τα σημάδια της φωτιάς.
Ψάχνεις μέσα σου, ψάχνεις τις σκέψεις σου,
- εγώ σαν να μην υπάρχω -
τρέχεις στο μονοπάτι θολών συνειδήσεων,
μαγεμένη ματώνεις την ηρεμία σου.
Θυμάσαι. Και ψάχνεις…
Στο ασυνήθιστα λευκό χρώμα
που καλύπτει την ζωή μας
στο γαλάζιο, μοναδικό απομεινάρι
αδιάθετων αισθημάτων,
ακόμη και στην άκρη του ορίζοντα
εκεί που το άπειρο αγκαλιάζει τις απουσίες.
Τα λόγια παραμένουν αδιάθετα
μοναδικό απομεινάρι της παρουσίας μου.
Κατερίνα

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Ο έρωτάς μου χαμένος στα δρομολόγια
ηλεκτρονικών μηνυμάτων
μπλοκαρισμένος σε ονειροπαγίδες λαγνείας
απείρου κάλλους
σπαράσσεται ψηλαφώντας
τις ανταύγειες των μαλλιών σου.


Ακουμπισμένος στο πιθάρι της φαντασίας
ακολουθώ τα μονοπάτια του νου
λατρεύοντας ένα σώμα παραδομένο
σε στάσεις άσεμνης αναμονής
χαμένος σε χίλιες και μια νύχτες
δαγκώνοντας τα όνειρά μου.

Νεκρές φύσεις χαϊδεύουν τις μέρες μου
δρομολογώντας επιθυμίες χωρίς επιστροφή
υψώνοντας οδοφράγματα σιωπής.

Οι ομοιοκαταληξίες ουρλιάζουν
ανεβασμένες σε λικνιζόμενα παραμύθια
συνεχών διλημμάτων και ανέφικτων στιχομυθιών.
Φόβοι άναρθροι διαπερνούν
τα περιχαρακωμένα συναισθήματα
αναζητώντας ισόβιες επιθυμίες
ακολουθώντας ελάσσονες αυταπάτες.

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016


Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2016


Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Θα 'θελα να 'μουν η αέναη πρόκληση
αέρας ορμητικός που σε περιβάλει
του άπιαστου μυστηρίου μαγικός κυνηγός
αχτίδα διέγερσης και πύρινου πάθους
ακτινοβολώντας στο μέσα σου διέγερση και σύγκρουση
μαγνήτης μετέωρων αναμνήσεων,
ζεστής ματιάς χαμόγελο, φωτιά και λάμψη.

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

Προφυλαγμένη απʼ το σκοτάδι αλλάζοντας τις αποστάσεις αναζητάς περίεργα παιχνίδια
ακολουθώντας την ξεχασμένη ευχαρίστηση στην ανάσα της θάλασσας και την μοναξιά της βροχής,
Γλυκές μελωδίες πλημμυρίζουν το μυαλό αιωρείσαι,
λικνίζεσαι ανάμεσα στα χρώματα της Ίριδας
- μυστήριο αιώνιο - αιχμάλωτος της φωτιάς και του φωτός - αίνιγμα άλυτο -
κρατάς ανοιχτούς τους δρόμους των περιπλανήσεων σε γεγονότα χωρίς αιδώ
χαϊδεύοντας το σώμα σου παράγεις αγνοημένες ηδονές ανασκαλεύοντας αδιάντροπες εικόνες
γίνεσαι ένα με την παραίσθηση παραμένεις ζωντανη
ταυτίζεσαι με την συνεύρεση του επιθυμητού με το υπαρκτό.

Βυθίζεσαι στο όνειρο εξιλεώνοντας την καθημερινότητα.
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...