Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017


Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Αποδραση ονειρικη

Aποδραση του νου ονειρικη
εσυ
φτερουγες στη σκεψη μου προσδιδεις

Παραφορο ταξιδι οδηγεις σ'αεναους προορισμους
Ζωγραφιζεις με χρωματα της χαρας τον καμβα μου
Δινη στου ονειρου μου τον ποταμο
να παρασυρει,
ολα τ'ασχημα

Αληθειας οδηγος σ'ανομολογητες επιθυμιες
τον νοστο να ξυπνας
Ζωντανευεις την ανασα μου
με μια ασιγαστη μανια
να με κρατας στη ζωη

Να φυλακιζεις με ονειροπαγιδες
τα βουλιαγμενα καστρα μου
Παλλιροιες ερωτικες
στην νυκτα μου προτρεπεις

Φτερουγιζει το γελιο σου
στ'αστρα με παει
Οι λεξεις σου μπαλαντα ερωτικη,
κι εγω ,
ακολουθω
τους ασημενιους ηχους σου
στις νυκτερινες διαδρομες μου
Αυρα της ψυχης μου μαγικη...

Απο το βιβλίο μου ΤΑΞΙΔΙΑ ΨΥΧΗΣ

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Θυμάσαι μωρό μου εκείνη την μέρα που μου έλεγες
Σήμερα μην φορέσεις παντελόνι
φόρα το κόκκινο φουστάνι εκείνο ναι που σε κάνει να μοιάζεις έρωτας
και τα ψηλά τακούνια σου
Θέλω στην διαδρομή να σου χαϊδεύω τα όμορφα πόδια σου κι εσύ να αναριγάς
λες και ανάλαφρος αέρας σ ακουμπά
Κι ύστερα εκεί στην ταβέρνα κάτω από το τραπέζι να σε ακουμπώ διακριτικά
Χαμόγελο στα χείλη σου να ανθίζει και οι άλλοι να αναρωτιούνται
το λόγο που χαμογελάς
Να είναι εκείνο το ουζάκι η μήπως η θέα προς την θάλασσα
Πάντα εκείνο το τραπέζι επιλέγαμε μαζί
Με θέα την θάλασσα τους γλάρους να θαυμάζουμε
Μα και τα καράβια που πήγαιναν κι έρχονταν διαρκώς
μου έλεγες ψιθυριστά
Που να πηγαίνουν άραγε όλοι τούτοι οι άνθρωποι διαρκώς
Να έχουν έναν ερωτα που τους περιμένει σε κάποιο λιμάνι ;
Να ανταλλάξουν στιγμές σαν εραστές Κι ύστερα να γυρίζουν πίσω στην ζωή τους την ανούσια που όμως ν αλλάξουν δεν θέλουν
Από φόβο για το καινούριο η μήπως έλλειψη αυτοπεποίθησης
Από φόβο απαντούσα σιγανά

Θυμάσαι μωρό μου;
Τώρα μονάχη μου αγναντεύω την θάλασσα και μ ενοχλεί το σκούξιμο των γλάρων
μα πιότερο το πέταγμα τους στ ανοικτά να μου θυμίζει την δική μου στασιμότητα
Τελμάτωσα σου γράφω
Δεν πειράζει μου απαντάς Βρες το κουράγιο να συνεχίσεις
Είναι τότε που φωνάζω τον σερβιτόρο Ένα ουζάκι ακόμα σε παρακαλώ
Να θολώσω την σκέψη να ταξιδέψω σε χωροχρόνο μηδενικό και ο αχός της θάλασσας να μου μοιάζει σαν βρυχηθμός υποβρυχίου στην αχανή χοάνη της άδειας ψυχής μου
Νωπές οι μνήμες στιγματίζουν τις στιγμές
Χαμόγελο αχνό χαράζεται στα χείλη Η σκέψη μεθυσμένη ακολουθεί τρεκλίζοντας το καράβι που σηκώνει άγκυρα
Απροσδόκητη επιθυμία με κυριεύει Να μπω μέσα , να φύγω για οπουδήποτε αρκεί να ξεφύγω από το τέλμα
Να καταφέρω να ενταφιάσω τις μνήμες
Σου έγραψα ξανά Μωρό μου Λύγισα
Κι ύστερα έκλεισα το κινητό
Θέλησα μονό να κρατήσω τον καθρέπτη των ματιών σου για συντροφιά μου
Με βρήκε η νύκτα ακίνητη το πέλαγος να αγναντεύω και να αφήνομαι να νιώθω πως κατοικώ μέσα σου
Να σου μεταγγίζω τον έρωτα μου
Κ.Π.

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Παντού..εσένα αγγίζω …
γιατί η αγάπη σου περνάει από παντού..
Καραδοκεί πίσω από πόρτες .
Ξεπροβάλει μέσα από θάλασσες.
Βρίσκεται στον ήλιο που μου γελάει,
στον αέρα που με χαϊδεύει..
Παντού εσύ …
Σε αυτό που αγαπώ είσαι εσύ
και εγώ ..
αυτό το κρατώ πάντα μέσα μου..
Παντού εσένα αισθάνομαι..
Όλα τα άλλα απλά δεν υπάρχουν …
Και όταν όλα μου σιγοτραγουδούν το όνομά σου,
εγώ ψιθυρίζω σ’αγαπώ...
Καταλαβαίνεις τώρα γιατί παλεύω … ;
H αγάπη επαναστατεί μπροστά στην άρνηση
και τον πόνο της τον κάνει πιο υποφερτό,
γιατί ξέρεις ..πως τουλάχιστον πολέμησες..
Και όταν τα χρόνια μας ξεγελάσουν,
τουλάχιστον θα θυμάμαι
πως υπηρέτησα ότι λάτρεψα
και άγγιξα ότι με εκδικήθηκε ..

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Είναι το κορμί σου που τόσο εξυμνώ το τελευταίο καιρό .
Είναι η σταγόνα που αφήνετε πότε σα δάκρυ, πότε σα ερωτικό ανάβλυσμα σε χαραμάδες πόθου.
Είναι το φιλί που κάθε μέρα το όνειρο παίρνει σε χρώματα κι οσμές, να συναντήσει το δικό σου όνειρο, σε διαδρομές τεντωμένου σχοινιού ανάμεσα μας.
Είναι το άγγιγμα σου που μπορεί η ψυχή μου να ξεχωρίζει σε κάθε μου στιγμή σε κάθε εποχή.
Είναι μια μελωδία φυσαρμόνικας που μ έκανε κι απόψε να σε γυρέψω.
Κάθε σου εικόνα κι ένα χάδι στου κορμιού μου το βλέμμα.


Κατερίνα Παπά

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017



Kρατα εσύ λοιπόν την ζωή,
κι εγώ το όνειρο
Εκείνο που χρονική στιγμή, δεν έχει
Δεν μεταθέτει, δεν κουράζει,
και στους δικούς του ώμους ακουμπά

Κλείνω τα μάτια και το σώμα μου
απολαύανε το κρεβάτι
Σου προσφέρω εξαγνισμό
λούζοντας σε μ αστερια στο φεγγαρόφωτο

Τα χερια σου στεφάνι κι αγκαλιά  λύτρωση
ελπίδες που τινάζονται
και σκόρπιες θέλουν να φτάσουν
τα αστερια με το γνέσιμο τους

Νοερά θα σε κρατήσω κι απόψε αγκαλιά
και θ αφεθώ σε λόγια αγάπης
μυστικά κι ανείπωτα
K.Π.



Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017


Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...