Να σε χορεψω μες τα συννεφα ταγκο

με την ανασα μου ,

να καιει την δικη σου

ν'ανθιζουμε εναν ερωτα τρελλο

καθως στα χειλη μου θ'αχνιζει το φιλι σου

Θελω να σε χορεψω μ'αερινα τα βηματα

απο το παθος ξαναμμενα

να γευεται το σωμα σου

τα πιο γλυκα φιλια

κι αερινα μου χαδια,

απ'της αγαπης μου την φλογα πυρωμμενα

Παπα Κατερινα

Στην εκσταση της νυκτας σ'ονειρευομαι

Ψιθυροι ερωτα αναβλυζουν

απο το ειναι μου

να ρθουν να σ'ανταμωσουν

Κατω απο την γαληνη

του νυκτερινου ουρανου μου

Μην αρνηθεις να μ'αγκαλιασεις

Δεξου το χαδι μου

ποθου αναβλυσμα

και ηδονικων προσδοκιων

Κατερινα Παπα

Ισως...Eκεινες οι λιγες , η καθολου λεξεις σου

ατελειωτες σιωπες

Κι αναμεσα τους να κατοικει η υπονοια ενος ισως

Ισως αυριο τα γεγονοτα υποκινησουν

μια συζητηση ,

εστω και τετριμμενη

Ισως οι παυλες

γινουν κομματα

Ισως οι τελειες δε οριζουν πλεον

αυτες καθ'αυτες τις βραδυες μας

Ισως τα συννεφα παψουν να μενουν

αμετακινητα στον ουρανο

Ισως φυσηξει αγερας

και προσδοκιμες αλλαγες μεταφερει

απο τον καβο της ελπιδας

Ισως τα κιτρινα του φθινοπωρου φυλλα της σκεψης

σε πρασινο μεταμορφωθουν

εστω και μεσα στην επερχωμενη Ανοιξη

Ισως..Ισως..Ισως..

Μοναχα ο θανατος να ειναι εκεινος

που χρονικα θα μεταθεσει την στιγμη

αθορυβα

ομοια με τοσες αλλες

Παπα Κατερινα