Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Αποκαμε το σωμα

νυκτα να ντυνεται

κινουμενη αμμος

στα παλατια του κοσμου να γινεται

Μια φωτια να με καιει

κι υστερα

να κρυωνω

Να ονειρευομαι αγαπες,

να φοβαμαι να πεθανω

διχως τουτη την αισθηση

Να εμμενω,

να θελω να ζω σε παραισθηση

Καλυτερα απροσιτη

στης σιωπης μου το βαθρο

ισως ετσι να αποφευγα

το μεγαλο μου λαθος

Κατερινα Παπα

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...