Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Μεγαλώνουμε
αλλάζουμε
κατασπαραζόμαστε
βυθίζουμε τα τραύματά μας στη σιωπή
νιώθουμε τα πρώτα δόντια της ευτυχίας
βαθιά μέσα στο δέρμα μας.
Ρίχνουμε γέφυρες στ’ αστέρια
αλυσοδένουμε τους κομήτες
λικνιζόμαστε ηδονικά σ’ ένα βαλς ασθενικών αναμνήσεων
κάτω από τις πολύχρωμες εωθινές ανταύγειες της βροχής
στην αγκαλιά ενός κέρινου χειμώνα.

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...