Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

To φθινοπωρο ραινει πάλι μνήμες

που σπαταληθηκαν στα χρυσοκιτρινα φυλλα του

Στα χείλη που λαχταρησαν φιλί του ποθου

Κι έχει ένα άρωμα απόψε η βραδιά

σαν ερωτευμενη καταιγιδα

κι εγώ σου ψιθυριζω

σαν σταλα της βροχης

Απηθωσε το σωμα σου στο μουσκεμενο χώμα

κι απολαυσε το άρωμα, την μεθη

Σαν τσιγαρα αναβουν και σβηνουν

Τα λόγια

Το άρωμα

Οι μνήμες

Οι αναγκες

Όλες οι αισθήσεις μου

Σε δοκιμασια απαντοχης

αντεχω?

αντεχεις την απουσια?

Ο χρόνος θα δειξει….,

ποιος μπορεί να ισσοροπει στην κοψη της βροχης

διχως ποταμι να κυλησει στην θάλασσα

της λησμονιας γενει

Κατερίνα Παπα

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...