Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

Πισογυρισμα στον χρονο,

βαριεστημενες αναπνοες

ξεπνοες θυμησες

στην καταλευκη γραμμη

του νεκροταφειου μου

Χιλιες ζωες

σε βαγονια αποπνικτικα

να τρεχουν ιλιγγιωδως

σε ξεχαρβαλωμενες ραγες

Και λιγες στιγμες,

καταραμενης στασιμοτητας

Μια βιαστικη γνωριμια σ'ενα σταθμο

πνιγμενο αρωματα

ανακατα με ιδρωτα

Κι υστερα τι?

Εκρηξεις παθους

και διαδρομες ασιγαστων ποθων

Αναμειξη ενοχης και μιας

γλυκιας ανατριχιλας σε φιληδονα χειλη

Ευτυχως

υπαρχει το αυριο

που αγκομαχωντας ακολουθει..

Κατερινα Παπα

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...