Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

Oι ωρες περνουν ανυποψιαστες
για την ανταρα της ψυχης μου
Οχι πως δεν το καταλαβαινουν απο την θολη ματια
που εμμενει να μην αφηνει ενα δακρυ να φανει
Μα κεινες ανελεητα
κινουνται στου δεικτες
σε μια κατευθυνση αγνωστη για μενα πλεον
Τι σημασια εχει αλλωστε?
Ο ερωτας εχει πεθανει
η πεταλουδα εχει καψει τα φτερα της,
στην ιδια της την φλογα
Μενει τ'αποκαιδια να μαζεψω
Ετσι κι αλλιως
ο χρονος ειναι ερωτας
κι αναχρονος συναμα
Καπου εκει
στην κογχη του μυαλου μου
χαμογελαστη η μορφη σου
την παρουσια της προβαλλει
Η ματια σου η λαγνα
που τις αισθησεις παντα γοητευε
ακομα κατακαιει οτι απομεινε
Μια δοση περηφανειας
να περισωσει την υστατη στιγμη
προσπαθειες κανει
Προσπαθεια ανελπιδη
η εμμονη απαντοχης
Αχωρη η λογικη μενει σε τουτη την λεηλασια
που ανυποψιαστα δεχομαι
Λεηλασια ονειρων
αισθησεων και παραισθησεων
Ολες οσες προσπαθειες
φουνταρουν στο κενο
Αντιστεκομαι....ενσυνειδητα
παραδινομαι.... υποσυνειδητα
Η φλογα σιγοκαιει ακομα...............
Κ. Π.
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...