oneirodromio

2012-02-17T01:22:00.000-08:00

Το φεγγαροφωτο εστελνε μια ασημενια κορδελα

πανω στα ησυχα νερα της θαλάσσας μας

Λεπτα κυματακια δημιουργουσαν μυρια διαμαντια

που χορευαν στην επιφανεια

Εμεις ακινητοι στο πορφυρο βελουδο του σκοταδιου

ανταλασαμε λογια του ερωτα μας

κανοντας ονειρα για το μελλον

Ενα αερακι γλυκο

δημιουργουσε αναπαισθητα μικρα κυματακια

που εγλυφαν ηδονικα

τα βοτσαλα και χαιδευαν την χρυσισμενη αμμο

Το αρωμα των ονειρων μας

με τυλιγε απαλα,

ταξιδευοντας την σκεψη σε κυκλους αεναης

αναζητησης του ερωτα , της αιωνιας αγαπης

Κ.Π.

2012-02-16T04:49:00.000-08:00

Ηταν η ωρα που

οι λαμπερες αχτινες του ηλιου που εδυε

ζωγραφιζαν το δασος

με χιλιαδες πινελιες

χρωματικης πανδαισιας

Μια μοναχικη αχτινα που καθυστερουσε το ταξιδι της

ειχε σκοπευσει στην κορυφη του δεντρου

κι εριχνε ματωμενο κοκκινο

στα χαμηλωτερα κλαδια,

προσμενοντας την παρουσια του φεγγαριου

Στην αγκαλια σου εγω μεθυσμενη παραδομενη

στην γλυκα των φιλιων , στην ζεστα της αγκαλης σου

Θυμαμαι

να μου ψιθυριζεις

Τα φεγγαρια φωτιζουν τις νυκτες μας

τα ευθραστα ονειρα μας

Ριχνουν το ασημι τους στην ζωη μας

Μας γοητευουν αλλοτε

κι αλλοτε μας φοβιζουν,

μας παρασυρουν, και καποτε δακρυζουν

ματωνουν μαζι μας

Μα μην πεις ποτε

πως απατηθηκες, πως γελαστηκες

Κανε βαρκουλα το φιλι

και ταξιδεψε στην φεγγαροστρατα μαζι μου

Παντα θα σε προσμενω εκει

Κατερινα Παπα

2012-02-15T03:14:00.000-08:00

2012-02-14T01:07:00.001-08:00

Πολλές φορές αναθυμαμαι....... Γυμνό το κορμί σου, σπαθάτο, εύπλαστο με χαρακτηριστικά μιας έφηβης Συλφίδας απλώθηκε μπροστά μου. Η σάρκα σου αναριγά, το τρέμουλό της κύματα φουρτουνιασμένα. Νοιώθω να με καλείς, να μου ψιθυρίζεις : "Αγκάλιασε με τώρα που είμαι εδώ, γέψου το μύρο της πηγής μου". Κι εγώ σκύβω φιλώ το άνθος σου που ανοιχτό με προσκαλεί στο κέντρο της ζωής. Αντιδρούσε στο φιλί σαν το κλειστό κοχύλι που άνοιξε για να χωρέσει το φιλί και δρόσιζε. Δονούνταν τα χείλη του στην ηδονή, σπαρταρούσε στην υφάλμυρη κόγχη του, αλάτι ηδονής, αλάτι του έρωτα, μια οσφρητική διέγερση που ανάδευε τα κέντρα των αισθήσεων Μετά γλιστρήσαμε στο ταπεινό κρεβάτι του έρωτα σε μιαν απέραντη παράδοση ηδονής. Έρωτας ολικός, γνωριμία ολικής άφεσης του ενός στον άλλο. Όλες οι στάσεις, όλων των απολαύσεων, οι συνεχείς διεισδύσεις γλυκά βαθιά, ατελείωτα και ξαναρχινισμένες. Από το αιδοίο μέχρι το στόμα σου, ταξίδι ηδονικό, μεθυστικό, μέσα από τα τρικυμιώδη λακκάκια του κορμιού σου, ενός κορμιού παραδομένο στις πιο τρελές κι ανομολόγητες επιθυμίες του και στις απόλυτες ηδονές των αισθήσεων και παραισθήσεων του.

2012-02-13T01:54:00.000-08:00

2012-02-10T02:35:00.000-08:00

2012-02-07T03:39:00.000-08:00

Απαγκιστρωθήκαμε από τις ενοχές μας και αποθέσαμε το τελευταίο εσώρουχο μας με ένα ανείπωτο πόθο να συνταράζει τα γυμνά κορμιά μας Με θολωμένο νου και την κάρδια να πάλλεται στους ρυθμούς του ανεκπλήρωτου ακόμα ερώτα μας προσκύνησα τις υγρές πτυχές του κορμιού σου παραδομένος στις κινήσεις του λάγνου κορμιού σου Οι ανάσες μας μοναχά μαρτυρούσαν την ηδονή , ανάκατη με ανείπωτα λόγια στην έκρηξη της ολοκλήρωσης του οργασμού Ένα δάκρυ ευτυχίας κύλησε αγκαλιάζοντας τους κτύπους της καρδιάς βυθίζοντας μας σε μια σιωπή πληρότητας Κατερινα Παπα

2012-02-02T05:00:00.000-08:00

Δεν ήταν η μοναξιά που οδήγησε την κάρδια μου στην αναζήτηση της παρουσίας σου στην ζωή μου Ούτε το χαμόγελο που κατοικούσε στα λάγνα χείλη σου Ήταν θαρρώ το βλέμμα σου που μαγνήτιζε κάθε μου κυτταρο σαν λάμψη από μια ξεχασμένη αυγή, σαν ουράνιο τόξο Έπαψα να φοβάμαι τις σκιές, τον ψίθυρο των δέντρων στο λύγισμα τ’ αγέρα τα παγωμένα βραδια μου, της νυκτιας την σιωπή Γιατί με τύλιγε η αύρα του ζεστού κορμιού σου, γήτευε τους στεναγμούς μου και χάραζε πορεία σε ξέθωρο ουρανό Σκορπώντας άρωμα από ροδοπέταλα κι ανάσες ονείρου

Kατερινα Παπα

2012-02-01T03:06:00.000-08:00

2012-01-31T02:54:00.000-08:00

2012-01-30T04:43:00.000-08:00

2012-01-27T02:02:00.001-08:00

Aγκαλιάζεις το ζεστό κορμί της κι ένα άρωμα θεσπέσιο διαπερνά κάθε σου μόριο Στα μεταξένια της μαλλιά ταξίδι η πεθυμιά σου Το γλυκό χαμόγελο της ανασταίνει τις παγωμένες αισθήσεις σου Αγγίζεις απαλά τα χείλη της και νιώθεις έρμαιο της ηδονής που φλογίζει το βαθύτερο είναι σου Δεν υπάρχει πόνος Μοναχά εσύ, κι αυτή Σιγοψιθυρίζεις… Σ αγαπω σ’ αγαπω Δάκρυ καυτο αργοκυλα στο πρόσωπο θυμίζοντας σου πως όλα τούτα δεν είναι παρά μοναχά η φαντασία σου.. Πόνος βαθύς, η απουσία της ακολουθει την γνωριμη μέρα σου

2012-01-25T03:43:00.000-08:00

..H αγαπημένη μου Ας θεμελιώσω επιτέλους κάτι Μια παραδοχή Θέλω να έχω μια αγάπη Ναι έχω μια αγάπη Την συνάντησα τυχαία όπως όλα σχεδόν τα σημαντικά πράγματα Η συνάντηση ήταν πραγματική σ’ ένα χώρο χωρίς μνήμη Όσο και αν θέλαμε να τον κάνουμε οικείο ποτέ δεν έγινε Εκεί δεν βρήκαμε τίποτα δικό μας Δεν έμεινε τίποτα από εμάς Ήταν ένα όνειρο Και όπως συμβαίνει πάντα στα όνειρα Τα πάντα ξεπερνούν την θέληση μας Οι χώροι στα όνειρα δεν επανέρχονται Μονό το πρόσωπο της παραμένει Έτσι όπως το έβλεπα μέσα από τον καθρέπτη .σε παρακολουθούσα από τον καθρέπτη που στροβιλιζόσουν μέσα στο δωμάτιο ,σαν φύλο στον άνεμο χορεύοντας στις μουσικές του μυαλού σου ,ώσπου έπεσες απαλά απαλά στο καναπέ , στο μαύρο κιμονό σου γραμμοσκιαστικε το σώμα σου , ακλουθούσα τις γραμμές του σώματος σου με την άκρη των ματιών μου και σε εύρισκα τόσο υπέροχη που προς στιγμή νόμιζα ότι ονειρεύομαι, ήθελε να σ αγγίξω ακόμη μια αίσθηση η αφή μου να σε νιώσει. Με τις άκρες των δάκτυλων μου άγγιζα τα στήθη σου ,στητά σα δυο παλλόμενα εν ενεργεία ηφαίστεια κλυδώνιζαν όλο μου το είναι καθώς χάιδευα τις ρώγες σου, έβλεπα το κορμί σου να πάλλεται σα να χορεύει ένα άλλο χορό τόσο σιγανό που μονό με την αφή τον αντιλαμβανόμουν......

2012-01-24T01:48:00.000-08:00

2012-01-20T01:56:00.000-08:00

2012-01-16T01:17:00.000-08:00

2012-01-13T02:52:00.000-08:00

2012-01-12T02:04:00.000-08:00

2012-01-10T01:07:00.000-08:00

2012-01-09T01:55:00.000-08:00

2012-01-09T01:53:00.000-08:00

2011-12-28T03:47:00.000-08:00

2011-12-27T01:49:00.000-08:00

Καλημέρα Αγαπημένη μου! Ταξιδεύω μέσα στις ανήσυχες σκέψεις σου...εκεί μέσα σε αναζητώ και ταυτόχρονα αναζητώ και τον ίδιο μου τον εαυτό... ...Είναι όμορφα και έντονα τα συναισθήματα μα είναι μεγάλη και η σύγκρουση που επιτελείται... όσο η υλική υπόσταση μας πλησιάζει την αρμονικότητα της ψυχή μας, τόσο περισσότερα είναι τα ερωτήματα που γεννάει ο νου μας, ψάχνουν επίμονα να βρουν απάντηση... ...Ενοχή, αμαρτία, δικαστές...έννοιες που ξεπιδάνε μέσα από τα σπλάχνα του γεννήτορα τους..του φόβου...ορθώνονται απειλητικά μπροστά στο μονοπάτι της ελευθερίας της ψυχής γιατί εκεί φωλιάζει η πραγματική ελευθερία την οποία αγγίζουμε κάθε φορά και με κάθε τρόπο που καταφέρνουμε να αγγίξουμε τον παλμό της ψυχή μας... ...Ο φόβος και η ανασφάλεια μας οδηγούν στο να οριοθετήσουμε τον ίδιο τον εαυτό, να τον περιχαρακώσουμε για νιώσουμε "ασφάλεια"...όμως η ελευθερία δεν φύεται στα χαρακώματα...είναι αύρα που περιφέρεται, ταξιδεύει, πλανάται στο άχρονο σύμπαν, στην στιγμή....εκεί μόνο θα την βρεις...στην μαγεία της στιγμής που αφήνεις πίσω κάθε τροχοπέδη, ξεδιπλώνοντας τα φτερά της ψυχής... Ας γίνει βίωμα η στιγμή, είσπραξη αγάπης και ερωτισμού, άγγιγμα ψυχής...τότε είναι που θα ηττηθεί ο φόβος, η ανασφάλεια θα καταρρεύσει σαν αμμώδη παλάτι που το κύμα της αγάπης το ισοπέδωσε.. Θα σου εξομολογηθώ ότι μου αποπνέεις ερωτισμό που με αναστατώνεις, εισπράττω αγάπη που ρέει κατευθεία μέσα απο την ψυχή σου, κάθε φόβος και ανασφάλεια μου καταρρέει σε ένα σου άγγιγμα...

2011-12-23T01:59:00.000-08:00

2011-12-22T02:04:00.000-08:00

2011-12-21T00:41:00.001-08:00

2011-12-19T02:27:00.000-08:00

2011-12-14T03:09:00.000-08:00

2011-12-09T02:53:00.000-08:00

2011-12-07T04:41:00.000-08:00

2011-11-30T03:31:00.000-08:00

2011-11-28T05:37:00.000-08:00

Καλημέρα Αγαπημένη μου! Οι σκέψεις σου ήρθαν και πάλι να με ταξιδέψουν, νιώθω μέσα τους την γλυκιά μελαγχολία της ψυχοσύνθεση σου, όμως αυτή τη φορά δεν είναι μόνο αυτή...νιώθω τα σύννεφα που έχουν σκεπάσει την χαρά της ψυχή σου, νιώθω την ψύχρα που ακουμπάει την ζεστή καρδιά σου... Πνίγομαι που νιώθω να βαδίζεις μόνη σε ένα τοπίο ανυπόστατης ομίχλης χαμένων συναισθημάτων και στιγμών... Τα λόγια... για άλλη μια φορά φαντάζουν λίγα για να την ξεδιαλύνουν, μακάρι να μπορούσα να σε πάρω αγκαλιά, να αφουγκραστώ τους χτύπους της καρδιάς σου, να νιώσω την ανάσα σου, να νιώσει ο ένας τον άλλο και να μιλήσουμε χωρίς το στόμα να ανοίξει, διαλύοντας το σκοτεινό πέπλο των σκοτεινών σκέψεων που αγγίζει και δηλητηριάζει την ψυχή σου, τα συναισθήματα σου... Το φως της υπόστασης σου που έχει ζεστάνει την καρδιά μου είναι πολύ δυνατό για να χαθεί εν μια νυκτί, η μελωδία της ψυχής σου δεν παύει στιγμή να με εμπνέει και να με ταξιδεύει στην αρμονία της ολοκλήρωσης. Θα θελα πολύ να σε δω, να σε συναντήσω, να σε νιώσω....να αφιερώσουμε χρόνο μεταξύ μας...κάθε ερώτημα να βρει την απάντηση του... Το θέλω πολύ να συναντηθούμε όσο πιο σύντομα γίνεται, αν μπορούμε κι απόψε, ότι ώρα σε βολεύει, δεν αντέχω αυτή την ομίχλη, δεν το επιτρέπω να αμαυρώνει τα όμορφα συναισθήματα που γεννιούνται στις ψυχές μας... Σε αυτό το όνειρο ΕΣΥ είσαι η συνοδοιπόρος μου, μακάρι να με δεχτείς στο δικό σου όνειρο... Τρυφερά φιλιά σου στέλνω από τα βάθη της καρδιάς μου, με την ελπίδα να φωτίσουν και να ζεστάνουν την ψυχή σου.

2011-11-24T04:53:00.001-08:00

Οι σκέψεις σου ήρθαν και σήμερα να με αναστατώσουν γλυκά και να με ταξιδέψουν σε μέρη φωτεινά, σε μέρη που κατοικεί το όνειρο και ανθίζει η ελπίδα!..

Η μελωδία της ψυχής σου ηχεί αρμονικά στο βαθύτερο είναι μου... εκεί γεννάται η επιθυμία να ακούσω την φωνή σου, να μου τραγουδά την γαλήνη, να νιώσω στην ανάσα σου την θέρμη του πάθους για έρωτα και αγάπη, να νιώσω στο κορμί σου, την ηδονική ευχαρίστηση της εξερεύνησης του καθώς οι ψυχές μας θα μεθάνε από τα συναισθήματα που γεννιούνται, κάνοντας την στιγμή ξεχωριστή, μοναδική, αιώνια...

...Θα ήθελα να σε συναντήσω απόψε...να σε νιώσω...ψυχή και σώμα...να γίνουμε ένα...

Σε φιλώ γλυκά!

2011-11-23T00:39:00.000-08:00

2011-11-18T02:02:00.000-08:00

.Τα λόγια σου έρχονται και πάλι να με ταξιδέψουν σε ένα ταξίδι στοχασμού και αναζήτησης, δίπλα μου εσύ, συνοδοιπόρος... Είναι μεγάλο το ερώτημα το τι σημαίνει ΑΓΑΠΗ... δύσκολη η απάντηση...είναι δύσκολη γιατί ετούτη η απάντηση δεν διατυπώνεται αλλά βιώνεται... Είναι βίωμα ψυχής.... η μοναδικότητα, το πνεύμα αναιρείται και κυριαρχεί, την ίδια στιγμή δίνοντας την αίσθηση ότι ο χρόνος έχει σταματήσει.... Απελευθερώνεται από την ύλη μέσα από την επαφή με αυτήν, μέσα από το ζευγάρωμα του υλικού φορέα της.... η ψυχή βρίσκει την πληρότητα της... Αγγίζουμε την αντίληψη του άυλου.... Είναι υπέροχο το συναίσθημα, είναι υπέροχο που νιώθω την μοναξία σου, το πνεύμα σου, να εναρμονίζεται με την ψυχή μου.... γεννάται η επιθυμία, ο πόθος....ο έρωτας... γεννά πάθος στο κορμί των δυο μας.... μα ταυτόχρονα και θάνατο του υλικού.... για να αναδειχτεί ξανά η ρίζα, η ουσία... η μοναδικότητα του πνεύματος....του συναισθήματος... Πόθο ερωτικό μου γεννάς, η σάρκα μου να γίνει ένα με την σάρκα σου, ένας μικρός θάνατος να επέλθει την κορυφαία ηδονική στιγμή.... και τότε το βαθύτερα επιθυμητό επέρχεται.... το βίωμα, η συνειδητότητα της πληρότητας της ψυχής, της μοναδικότητας του πνεύματος... Σε φιλώ γλυκά!

2011-11-17T03:52:00.000-08:00

2011-11-14T05:13:00.000-08:00

2011-11-10T05:23:00.000-08:00

2011-11-09T00:59:00.000-08:00

2011-11-07T03:23:00.000-08:00

2011-11-03T02:01:00.000-07:00

2011-11-01T02:20:00.000-07:00

2011-10-27T03:10:00.000-07:00

2011-10-26T01:32:00.000-07:00

2011-10-24T02:50:00.000-07:00

2011-10-21T06:29:00.001-07:00

To φθινοπωρο ραινει πάλι μνήμες

που σπαταληθηκαν στα χρυσοκιτρινα φυλλα του

Στα χείλη που λαχταρησαν φιλί του ποθου

Κι έχει ένα άρωμα απόψε η βραδιά

σαν ερωτευμενη καταιγιδα

κι εγώ σου ψιθυριζω

σαν σταλα της βροχης

Απηθωσε το σωμα σου στο μουσκεμενο χώμα

κι απολαυσε το άρωμα, την μεθη

Σαν τσιγαρα αναβουν και σβηνουν

Τα λόγια

Το άρωμα

Οι μνήμες

Οι αναγκες

Όλες οι αισθήσεις μου

Σε δοκιμασια απαντοχης

αντεχω?

αντεχεις την απουσια?

Ο χρόνος θα δειξει….,

ποιος μπορεί να ισσοροπει στην κοψη της βροχης

διχως ποταμι να κυλησει στην θάλασσα

της λησμονιας γενει

Κατερίνα Παπα

2011-10-18T03:32:00.000-07:00

Καλή σου μέρα,

Αγαπημενη μου πρέπει να βιάσω το ταξίδι μου। μου

Πριν το σήμερα γίνει μια μακρινή ... χτεσινή ανάμνηση.

Θα είναι άδικο να προστεθεί ακόμα ένα,

στα χαμένα καλοκαίρια της ζωής μου.

Ο ήλιος βασιλεύει, τα βουνά θαμπώνουν κι η Πανσέληνος σχεδόν έφυγε.

Μόνο οι ραχούλες του μυαλού κρατούν ακόμα λίγο φως στην κορφή τους,

μα η νύχτα έρχεται,

ανεβαίνει από τη γη, κατεβαίνει από τον ουρανό,

αν και το φως ορκίστηκε να μην παραδοθεί,

ωστόσο το ξέρει, σωτηρία δεν υπάρχει,

δεν θα παραδοθεί,

μα θα σβήσει. και τότε σε ποιον να πω πόσες φορές σκαρφαλώνοντας,

με τα πόδια, με τα χέρια,

τον κακοτράχαλο ανήφορο της αναζήτησης του Θεού,

γλίστρησα κι έπεσα,

πόσες φορές σηκώθηκα, όλο αίματα, και ξανάρχισα ν' ανηφορίζω ;

Που να βρω μια ψυχή πληγωμένη κι απροσκύνητη,

σαν την ψυχή μου, να της ξομολογηθώ ;

Την τραχιά σύγκρουση με το Θεό και με τους ανθρώπους,

Τις μυστικές Δονκιχώτικες λαχτάρες της νιότης μου ,

Που να βρω την ψυχή μου, το τετράφυλλο δάκρυ.

Έχω την ανάγκη να αισθανθώ το θρόισμα του φουστανιού σου

καθώς με προσπερνάς και σχεδόν με αγγίζει.

Πολλά φιλιά

2011-10-14T06:56:00.000-07:00

2011-10-12T01:01:00.000-07:00

Αγαπημένε μου Πάλι καταθεση ψυχής σου κάνω και ας μην ακουγονται οι συλλαβές σαν εκστομιζονται οδηγουμενες στο απειρο Εχω μια εικονα στο μυαλο μου παντα ανερμηνευτη Εκεινη την εμμονη σου να κρυβεις την γυμνια του κορμιου σου στην παντελη ελλειψη φωτος που παντα επεδιωκες να καλυπτει τις στιγμες μας Σε θελω οπως την καθε ανατολη αναζητω να γεμισουν τα ματια φως και ζεστασια η ψυχη μου απο τον ερχομο του φωτοδοτη ηλιου Τα βραδυα σε ονειρευομαι να κυριαρχεις στις πιο αποκρυφες σκεψεις και προσμονες μου αναζητωνατς την εικονα της ομορφιας των ματιων σου σαν χαμογελας Ξερω πως ισως υπηρξαν στιγμες που κι εσυ με αναζητησες κι αλλες που προτιμας να με αποφευγεις και τρομοκρατεις την σκεψη σου να μεινει μακρυα απο την εικονα μου Κι ομως ακουω την φωνη σου με κλειστα ματια βλεπω τα χειλη σου να ψελιζουν....... Παντα λογια ακαταληπτα γεματα παραπονο για την ζωη σου Μα η μεγαλη αναγκη να σε νιωθω πλαι μου με εκανε ομορφα, ερωτικα να τα μεταφραζω Ακομα ονειρευομαι ενα μερος οπου μονοι οι δυο μας τα ονειρα μας θα κουβεντιαζουμε Γιατι Σε θελω πιοτερο απο οσο ποτε φανταστηκες Σε θελω κι ολα τ αλλα ειναι απλα μια σπαταλη της ανασας μου Κυταξε με μοναχα στα ματια μια φορα και ισως καταλαβεις με ποσους τροπους σε στερουμε............... Κατερινα Παπα

2011-10-11T01:43:00.000-07:00

2011-10-10T06:08:00.000-07:00

2011-10-07T03:45:00.000-07:00

2011-10-06T02:14:00.000-07:00

Εσύ πόσο τον έχεις;

2011-10-03T04:15:00.000-07:00

Εσύ πόσο τον έχεις;: 15.000 τόνοι ψαριών κάθε χρόνο πετιούνται στη θάλασσα νεκρά. Κάνε click και πάρε θέση για να τα σώσεις!

2011-09-30T02:53:00.000-07:00

2011-09-29T03:36:00.000-07:00

2011-09-27T03:49:00.000-07:00

2011-09-22T01:40:00.000-07:00

Σήμερα, μέρα όντας φθινοπωρινή, στο μυαλό μου δημιουργήθηκαν σκέψεις ανάλογες... Χαζεύοντας την πρωινή βροχή, εικόνες όμορφες και ζεστές στο μυαλό μου σχηματίστηκαν... Φανταζόμουν να σε έχω πάρει αγκαλιά, ... με το βλέμμα μας από κοινού να ταξιδεύει στο βροχερό ορίζοντα ψάχνοντας να βρει στο βάθος του τις ηλιαχτίδες και τα χρώματα της ίριδας ως μια αντανάκλαση της ζεστασιάς και της ομορφιάς που εκείνη τη στιγμή βιώνουμε... Έπειτα, διψώντας να νιώσω και να γευτώ κάθε στάλα της ομορφιά σου, χαϊδεύω απαλά το κορμί σου αναζητώντας κρυμμένα συναισθήματα που ψάχνουν διέξοδο σαν άνθη που περιμένουν την στιγμή για να ανθίσουν και να μαγέψουν με το άρωμα τους... Ομοια μαγεύομαι με την ομορφιά που αναβλύζει από την ψυχή σου, από την ομορφιά που αντανακλάται στο κορμί σου, γεννώντας πόθο, ξυπνώντας ορμές και επιθυμίες που θέλουν να βρουν διέξοδο και να μετουσιωθούν σε ευγενή συναισθήματα, δίνοντας ψήγματα και υποψίες αντίληψης μιας -από τις πολλές- διαστάσεις του μεγαλείου της αγάπης και του έρωτα... Σε φιλώ τρυφερά και γλυκά.. Κατερινα Παπα

Εικόνες τοίχου

2011-09-20T05:16:00.000-07:00

2011-08-18T07:09:00.000-07:00

2011-08-18T07:01:00.000-07:00

2011-08-17T00:11:00.000-07:00

2011-08-17T00:03:00.000-07:00

2011-08-11T05:02:00.000-07:00

2011-08-03T03:50:00.000-07:00

2011-08-02T05:40:00.001-07:00

2011-07-29T04:47:00.001-07:00

2011-07-27T04:06:00.000-07:00

2011-07-26T03:10:00.000-07:00

2011-07-20T01:16:00.000-07:00

2011-07-18T04:04:00.000-07:00

2011-07-15T05:45:00.000-07:00

2011-07-14T01:35:00.000-07:00

2011-07-12T06:48:00.001-07:00

2011-07-11T04:25:00.000-07:00

2011-07-08T02:13:00.001-07:00

2011-07-07T04:33:00.000-07:00

2011-07-06T05:49:00.000-07:00

2011-07-05T01:47:00.000-07:00

2011-07-01T03:38:00.000-07:00

2011-06-29T04:17:00.000-07:00

2011-06-28T02:13:00.001-07:00

2011-06-22T06:22:00.000-07:00

2011-06-21T03:31:00.000-07:00

2011-06-15T04:59:00.001-07:00

Κουράστηκε η μέρα, κι απίθωσε τον ήλιο

Στα ικριώματα τ’ουρανου

στην χάση της σελήνης

να ξαποστάσει

Όνειρο να μαγέψει τις στιγμές αναζητά

Στην χλωμή μοναξιά,

χρώμα να δώσει

Στης σιωπής τον βυθό ρέμβη ,

κι ανάσα ζωής

Κατερινα Παπα

2011-06-06T05:45:00.000-07:00

2011-06-03T03:24:00.000-07:00

2011-06-02T04:43:00.000-07:00

2011-05-31T04:28:00.001-07:00

Είναι που ο ήλιος γρήγορα

αλαργεύει τα δειλινά της προσδοκίας μου Κι οι νύκτες,

ονειρα στο άπειρο σκορπούν

Βγαλμένα λες, από του γιασεμιού μου τ’

άρωμα στο μπαλκόνι

Με κείνη την θεά που πάντα μαγνήτιζε τις αισθήσεις μας τις νύκτες σαν αγκαλιά ,

ψιθυριστά χάιδευες τα’αυτια

μου

με κείνη την μελωδική φωνή να

σιγοψιθυρίζει

Θα σ’ αγαπώ για πάντα

Κι εγώ ,

να καθρεπτίζομαι στων ματιών

σου τις υποσχέσεις

να ερωτοτροπώ με τ’αρωμα, και την γεύση τους,

και να κερδίζω χρόνο απ την

φυγή

Στην σιωπή του τώρα αναζητώ

την Άνοιξη που μου χάριζες

Κατερινα Παπα

2011-05-25T06:54:00.000-07:00

2011-05-23T01:23:00.001-07:00

2011-05-18T02:34:00.000-07:00

2011-05-17T07:41:00.000-07:00

2011-05-05T02:17:00.001-07:00

2011-05-03T02:43:00.000-07:00

2011-04-29T04:17:00.001-07:00

2011-04-28T04:59:00.000-07:00

2011-04-26T02:56:00.001-07:00

2011-04-19T03:23:00.001-07:00

2011-04-18T03:50:00.001-07:00