Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Κρεμασμένο ένα κάδρο στον τοίχο, η φωτογραφία επάνω του με αποτυπωμένα όλα τα δύσκολα ερωτήματα που κατά καιρούς τέθηκαν,
εικόνες που ξέφυγαν παίρνοντας ξοπίσω τα ξέθωρα χρώματα του δειλινού,
το τραπέζι στέκει καταμεσής προσπαθώντας να κρατηθεί όρθιο, σκιές που ματώνουν ακουμπώντας στις γωνιές -
φοβούνται να εμφανιστούν μη και θαμπωθούν απ’ τις κίβδηλες αναλαμπές μάταιων αντικατοπτρισμών –
ένας καθρέφτης που αρνείται την αποτύπωση ειδώλων,
και το σκεβρωμένο ντουλάπι με κλειδωμένες μέσα του αφορμές και αιτίες που τώρα βρυχούνται σαν πληγωμένα αγρίμια.
Εσύ, κάθεσαι σε ‘κείνη την κουτσή καρέκλα και αναρωτιέσαι για τις μνήμες που στοίχειωσαν πίσω απ’ τα σφαλισμένα παράθυρα.

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...