Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Κοίταξες πίσω και με μια κίνηση
που διέγραψαν τα χέρια σου
προσδίδοντας αμηχανίες και βιαιότητες
αλλοτινών ξεχασμένων στιγμών
μην αντέχοντας ν’ αντικρίσεις
την υποφώτεινη απαλότητα του δειλινού,
υπομένοντας ακόμη την κόντρα
με τη μοναξιά του τοπίου,
παραμέρισες την κουρτίνα
που έκρυβε μακροχρόνια αποχή
από ελπίδες κρυμμένες σε κατάστιχα
στοιβαγμένες στις αραχνιασμένες γωνιές της σκέψης.

Ανατρέχοντας στις κιτρινισμένες σελίδες
κάποιων τετραδίων που περίμεναν να διαβαστούν
από την ανάγκη και την καρτερικότητα,
συντροφεύοντας τις αμήχανες διελεύσεις
ανάμεσα σε διαδρόμους που χαράχτηκαν
από την λάμψη των ματιών
σου,
σταμάτησες σ’ εκείνη την σελίδα
που ανάσαινε ακόμη κυριευμένη από τον πόθο
μισοτελειωμένων τελέσεων στον βωμό του έρωτα.
Βιάστηκες να την κλείσεις
μην αντέχοντας τους χτύπους της καρδιάς
που ηχούσαν στον ρυθμό εκείνου
του ξεχασμένου εκκρεμούς.

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...