Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Zουσα στην σιωπηλη μοναξιά μου,
χαμένη ανάμεσα στο χθες και το σημερα
που λυγιζε κάθε μου θέλω
Ο πόνος της απουσίας αγάπης
μ’αγκάλιαζε συντροφικά τα βραδυα
αποσιωποντας κάθε μου σκέψη ερωτική

Ήρθες απροσκλητος και ανυποπτα
κι ανταλλαξες την μοναξιά με τ’όνειρο
Εκανες χώρο στην καρδια σου να κουρνιασω την θλίψη μου
μετουσιαζοντας την σε χαρά
Τα διψασμένα χείλη μου δροσισες
μ ένα φιλί γλυκό κι ηδονικό συναμα
Σκεπασες την γύμνια της καρδιάς μου
και πρόσθεσες φτερά στα χαμηλα πεταγματα μου
Γι αυτό σ’αγαπώ
Κατερινα

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...