Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Σήμερα η μέρα μου πηρε το χρώμα της σκέψης μου
Την ένιωσα να τρέχει
στον άνεμο που συνόδευε τις ερωτικές, απόκρυφες συναντήσεις μας
Εκεί όπου, τσαλακωμένα σεντόνια μαρτυρούσαν την πάλη των πόθων

Ξέρω η αμαρτία είναι σαν το τσιγάρο που σε σκοτώνει αργά,
μα προτιμάς την απόλαυση του πάθους σου
σε παιχνίδια ερωτικά που αφήνουν στο σώμα σου
γεύση ωριμου ροδάκινου
και χρώματα ανελέητα γαλάζια

Υποκρινόμαστε πως δεν μεγαλώνουμε σαν είμαστε αγκαλιασμένοι,
και ζούμε την ψευδαίσθηση πως δεν υπάρχει μοναξιά
Χανόμαστε σ αισθήσεις σαρκικές που τα κορμιά αναζητάνε,
να καλυφτεί ο φόβος του θανάτου

Κ.Π.

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...