Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013


Πόθοι και πεθυμιές καθηλωμένοι σαν πλοία δεμένα στο λιμάνι
Μονάχα η ελπίδα αποθανατίζει το κατάλευκο μιάς ανθισμένης μυγδαλιάς με φόντο το απέραντο γαλάζιο
προάγγελλοι της Άνοιξης της ψυχής, καλύτερων ημερών,
αισθήματα που τρέφονται
από τούτη την μονάκριβη επαφή μας
Ξαπλώνω πάνω στις αμέτρητες λέξεις της μιάς βραδυάς
τρυφερά την σκέψη σου αγκαλιάζω ταξίδι μαγικό αρχίζει
Ξέρω πως υπάρχεις, ακούω την φωνή σου, σε βλέπω παντού
μου φτάνει
Κ. Π.

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...