Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Είναι που ο ήλιος γρήγορα

αλαργεύει τα δειλινά της προσδοκίας μου Κι οι νύκτες,

ονειρα στο άπειρο σκορπούν

Βγαλμένα λες, από του γιασεμιού μου τ’

άρωμα στο μπαλκόνι

Με κείνη την θεά που πάντα μαγνήτιζε τις αισθήσεις μας τις νύκτες σαν αγκαλιά ,

ψιθυριστά χάιδευες τα’αυτια

μου

με κείνη την μελωδική φωνή να

σιγοψιθυρίζει

Θα σ’ αγαπώ για πάντα

Κι εγώ ,

να καθρεπτίζομαι στων ματιών

σου τις υποσχέσεις

να ερωτοτροπώ με τ’αρωμα, και την γεύση τους,

και να κερδίζω χρόνο απ την

φυγή

Στην σιωπή του τώρα αναζητώ

την Άνοιξη που μου χάριζες

Κατερινα Παπα

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...