Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

Αφιερωμενο
Kι αν εκεινο τ'αγερι το χαδι του απλωνει
τοσο απαλα
σαν απο την αγωνια της βραδυας
να με απαλλαξει θελει,
εν τουτοις εγω
μ'ενοχες το δεχομαι
Γιατι ξερω
Τις υποσχεσεις μου για αλλη μια φορα
στην ανατολη θ'αφησω
Τον εαυτο μου θα ξεγελασω
με επιτηδευμενη προσοχη
Το προσωπειο μου ενδυομαι
λαμπερο οπως παντα
με αψογο μακιγιαζ
ξεγελω ακομα κι αυτη
την αντανακλαση μου στον καθρεπτη
Τοσο ακριβα ειναι πληρωμενο
το γαμημενο το προσωπειο μου
Μα που χαθηκαν οι οδυρμοι της νυκτας?
Αλλαζω υποσταση λοιπον?
Ειναι η ζωη μου πορνη
Τις νυκτιες τριγυρνα στα υπογεια
χωρις αιδω κι αναστολες
Πεπραγμενα γεγονοτα
ξεχασμενα ,
τρομαγμενα στο φως της μερας
Μονο η ελλειψη του ερωτα
παραμενει αυτουσια πραξη
Η αναζητηση του ξεπερνα τα υπογεια της νυκτας
Ανασκαλευω ξεδιαντροπα
μα ναι παντα με το προσωπειο μου
ακομα και εκει
στο παρον...........
Κατερινα Παπα
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...