Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010

Αντικρυστα εγω, κι εγω καθρεπτης ντυμμενος στο θαμπος απ'το λιογερμα μα μοναχα τουτο το χρωμα της θλιψης το μενεξεδι Ειναι οτι ταιριαζει στην θλιψη των ματιων μου Κι ολο μια σκεψη στο πισω μερος του μυαλου να με ρωτα Που πανε αραγε οι στιγμες οταν οι δυο γινονται ενας? Κατερινα Παπα
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...