Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

Τον ερχομο σου παντα καρτερω
σε μια κλωστη θαρρω κρεμεται η ζωη μου
Λογια και σκεψεις θελω να σου πω,
μα παντα χανω τον ειρμο,
οταν την λαμψη απ'τα ματια σου αντικρυσω
Περιδιαβαινει ο νους αλλου
το σωμα καιγεται αργα και λυωνει
τετοιες στιγμες
γιατι με λογια εγω να χαραμισω?
Παλι θα μεινω στο κενο
να διαφεντευω τις ιδεες
παζαρια με τον χαρο εγω να κανω
Να μου αφησει ακομα μια...
νυκτια
να σε ξαναβρω
Το νεκταρ απ'τα χειλη σου
να πιω να ξεδιψασω
Κι οτι μωρο μου με πονα
για λιγο να ξεχασω...
Κατερινα παπα
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...