Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2010

Η αγκαλια σου ροδο που μαραθηκε
στ'αγγιγμα μου
λες ξενοι γιναμε αποψε
κι ας ησουν παντα ο κτυπος στην καρδια μου
Αλλα η φωνη μονολογουσε
'κι αλλα τα ματια σου ψιθυριζαν
ολα σκιες, και αποστασεις
αλλα την σκεψη σου τριγυριζαν
Στο ιδιο σπιτι κι ομως μονοι
Χριστουγεννα διχως ευχες
μοναχα ατελειωτες σιωπες
κι η μοναξια να με πληγωνει
Ακουμπησα στιγμες απο αλλα χρονια
ετσι, μηπως και λυωσουνε τα χιονια
με την ελπιδα , την μοναξια μου να γεμισω
κι ισως ξανα νιωσω την διαθεση να ζησω
Ν'αντεξω θελω μοναχα για να σου ψιθυρισω
ακομα οπως παντα σ'αγαπω
κι ας λες πως ειναι ψεμμα
εγω την σκεψη σου ακουμπω
να χω ενα λογο για να ζω
Παπα Κατερινα
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...