Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Φορες σ'αναζητησα στο απολυτο της σιωπης μου
Φανταζομουν εκεινες
τις λεπτες αορατες κλωστες
που δεμενη με το συμπαντο με κρατουν
να κινουν της ζωης μου τα νηματα
σε τουτο το κουκλοθεατρο
Θεατης να μαι της ζωης μου
ακροβατωντας στο χαος μιας αβυσσου
που για να διαβω στο φως της ψυχης μου
μια μοναχα επιλογη διαθετω
Ν'αναδιπλωνω τα φτερα μου
διαβαινοντας το απολυτο του αφθαστου
Δισταζω και οπισθοχωρω καποτε
μη διεκδικωντας την πληρωση
Αφηνομαι να μ'αγκαλιαζει τ'ονειρο
Να σ'αφουγκραζομαι θελω
κι ας μην εισαι εδω
Αλλες φορες φοβαμαι...
Δεν ειναι ο φοβος της παρουσιας σου
μα εκεινος της φθορας που θα επελθει
Και τοτε αλλοιμονο
η μοναξια
αφορητη φανταζει
Θα ουρλιαξει η σιωπη
και το φως
σκοταδι...............
Κατερινα Παπα
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...