Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Θυμασαι μωρο μου
κεινο το πρωτο μας φιλι
στο ραγισμενο λιογερμα
Εκεινο που μας ενωσε...?
Θυμασαι
που μου ελεγες
θελω να μενω πλαι σου
εστω
να σ'ανασαινω
ζωη απ'την ζωη σου
αγαπη μου να παιρνω
Θυμασαι
πως φυλλορουσε η καρδια
σε καθε αγγιγμα σου
τις φεγγαρολουστες βραδυες
του ερωτα μας?
Ψιθυρισμοι κι ανασες
στο σεντονι μας,
και φως των αστεριων
τα ερωτικα φιλια μας?
Εκει στις θολες γραμμες των οριζοντων
τα δειλινα σ'αναζητω
Και ταξιδευω την ανασα μου
τους κτυπους της καρδιας μου
το αγγιγμα μου στο κορμι σου
που εχει την τυχη
να μην προσπερασα ποτε
το ραγισμενο δειλι.............
Κ. Π.
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ηρακλειο, Κρητη, Παλαιοκαστρο, Greece
Αναψε μονο τα κερια, κι αυτα θα παρουν τ'αρωμα σου Συμφωνοι δεν θα μιλαμε. Ασε μονο τα χειλη σου να περιπλανωνται στο φλογισμενο μου κορμι
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...